✅یادداشت
⬅️فرهنگ عمومی، حکومت و رسانه ها
✍️یوسف جعفری- مدرس دانشگاه
مدت مدیدی است می خواهم در خصوص فرهنگ عمومي مردم به دور از مباحثات سياسي و صرفاً از منظر جامعه شناسی و ارتباطات اجتماعي مطلبي به رشته تحرير درآورم اما تنزل بيش از پيش سطح فرهنگ عمومي، وسعت محدوده رفتارهاي هنجارشكن و ملموس تر و هويدا شدن بيشتر آن؛ انگيزه نوشتن را سلب نموده بود.
با اندكي تأمل در محيط پيراموني، گسترش نگران كننده و اسفناک اين روند را درك خواهيم نمود.
افترا، هتاكي، توهين و اهانت، تملق و چاپلوسي، غيبت و بدگويي، نبود اعتماد متقابل، از بين بردن اعتبار اجتماعی افراد و تخريب شخصيت آنها، كاهش و نبود توان تحمل ديگران، عدم تحمل انتقاد و نظر مخالف، حرمت شكني و شكسته شدن قداست احترام به بزرگترها، کاهش ملموس آستانه تحمل مردم، دروغ و تنزل سطح ادبيات فاخر توأم با ادب و متانت در مكالمات روزمره و رخنه آن به عرصه مجازي و شبکه های اجتماعی، وب نوشته ها و حتي سايت هاي خبري و گسترش روزافزون اصطلاحات عاميانه و بي ارزش و اعتبار به لحاظ ادبي ؛ بخش عمده رفتارهاي هنجارشكن بخش هايي از جامعه امروزي ايران شده است.
این زوال و انحطاط اخلاقی تا کی و کجا ادامه خواهد داشت!؟
براستي چه شده يا چه پيش آمده كه اينگونه و بي محابا سير قهقرايي و نزولي طي مي كنيم!
چرا چنین وضعیت و رفتارهایی بر روابط و مناسبات میان افراد جامعه سایه گسترده و عرصه اخلاقیات را هر لحظه تنگتر می نماید؟
شاید این روند پیشینه تاریخی دارد!
شاید قواعد اجتماعی، گفتگو و مذاکره را نیاموخته ایم.
شاید هم اینگونه رفتارها از الزامات زندگی امروزی است.
شاید هم اعتقاد به اخلاقیات در سطح جامعه کمرنگ شده است.
شاید مسائل، مشکلات و تنگناهای اقتصادی، اینچنین پیش آورده است.
شاید نظام آموزشی در پرورش افراد به بیراهه می رود.
شاید رسانه ها (Media) به نوعی در گسترش این فضا سهیم بوده و تأثیر داشته اند.
شاید نادیده گرفتن بخشی از جامعه در عرصه مناسبات اجتماعی و سیاسی، باعث طغیان آنها شده و به این شیوه متوسل شده اند.
شاید هم "کوتوله هایی" خود را از عرصه به دور دیده و با هر وسیله و روشی، سعی در دستیابی به هدف هستند.
شاید مفهوم آزادی را درک نکرده و آنرا با لاابالی گری و کجروی (Deviance) (ناهمنوایی با هنجار) همسان دیده ایم.
شاید ما هم در درک شخصیت خود و اهمیت نقش پذیری دچار مشکل هستیم و برای خود و دیگران، شخصیت و جایگاه قائل نیستیم.
شاید گوناگونی فرهنگی و ادغام فرهنگ ها در همدیگر و غلبه خرده فرهنگ های کجرو(Deviant sub-culture)، عامل چنین وضعیتی باشد.
شاید هم در چندسال اخیر فرآیند اجتماعی شدن(Socialization) و جامعه پذیری چه در خانواده، چه در مدرسه و چه در جامعه؛ بنا به دلایلی با مشکل ساختاری مواجه شده و بازاجتماعی شدن(Resocialization) گریزناپذیر باشد.
شاید هم هنجارشکنی و قانون شکنی(Rule-breaking) امروز به سکوی پرتاب و موفقیت عده ای تبدیل شده است.
و چندین و چند شاید دیگر ... .
دلایل این رفتارهای نابهنجار، نابخردانه، نامقبول و ناخوشایند هرچه که باشد؛ توجیه گر این رفتارها نخواهد بود. هرچند که دلایل در بررسی و تجزیه و تحلیل آن رفتارها مهمند، اما مهمتر از هر چیزی، پایبندی به اصول اخلاقی، میثاق های اجتماعی(Social conventions)، آداب اجتماعی(Social manners)، شعائر اجتماعی(Social rituals)، قوانین اجتماعی(Social laws)، مقررات اجتماعی(Social regulations) و وفاق اجتماعی (Social consensus) است.
لازم و ضروری به نظر می رسد نظام سیاسی، نظام آموزشی و نظام رسانه ای به جد در این موضوع ورودی اساسی داشته و نقش آفرینی مثبتی داشته باشند.
🔁ارتباط با من: @y_jaafari
❇️(اگر می پسندید، با دیگران به اشتراک بگذارید)
t.me/yousef_jaafari
