در ادامه سلسله مباحث زبان بدن:

برداشتن عینک

برداشتن آهسته عینک جهت تمیز کردن آن در شرایطی که نیازی به این عمل نیست اشاره تعویقی است، این عمل در طی یک مذاکره ممکن است چندین بار انجام بگیرد. در چنین حالتی شخص می خواهد با طفره رفتن از پاسخ یک سؤال یا ایجاد تأخیر در پاسخ، مطالبی را در ذهن خود بررسی کرده و موقعیت خود را مرور نماید. در هر حال این افراد می خواهند زمانی رابرای پرسش یا پاسخ خود در اختیار بگیرند. اشاره مشابه دیگر می تواند گذاشتن عینک در کنار دهان باشد.

دست زدن به بینی

این علامت رفتاری و یا مالیدن با انگشت اشاره، نشانه شک و تردید در مورد مطالب گفته شده در یک گفتگـــو یا مذاکره می باشد؛ به ویژه اگر این اشاره، همراه با متمایل شدن شخص به انتهای صندلی باشد. اما مراقب باشید که این اشاره را با کسی که بینی خود را‎ می خاراند اشتباه نکنید. اشاره دیگری در این زمینه مالیدن پشت گوش یا کنـار آن است که حاکی از شک و تردید در ارائه یک پاسخ یا سبک و سنگین کردن آن است. در بسیاری از مواقع پس از این عمل دست به سمت چشم رفته و عمـل مالیـدن چشـم انجام می شود.

ضرب گـرفتـن روی مـیـز

کسی که با ریتمی یکنواخـت و کسل کننده به روی میز ضرب میزند می خواهد احساس بی قراری خود را بیان کند. اشارات مشابه دیگـر می تواند این باشد که فرد مرتباً دکمه خودکار  خود را بالا و پایین می زند و یا با پاشنه پا به زمین ضربه می زنـد. پیام مستقیم این اشارات برای شما این است که باید دریابید که حرفهایتان کسل کننده یا بی روح است و یا اینکه برای طرف مقابل تازگی ندارد.