ارتباطات: امروزه فناوری های نوین ارتباطی و رسانه ها ما در دنیای کوچکی به نام "دهکده جهانی" قرار داده اند. به طوری که رسانه ها و بویژه رسانه های نوین در کمترین زمان، اخبار نقاط مختلف کره زمین را مخابره و به دست مخاطب می رسانند. این رسانه ها امروزه جزء جدایی ناپذیر زندگی مردم و  جزئی از ارکان حکومتی برای تأثیرگذاری بر افکار عمومی و نفوذ و آگاهی بخشی شده اند. بدون رسانه ها، نظام های سیاسی قادر به نظم بخشیدن به جامعه و ترغیب مردم به مشارکت سیاسی نخواهند بود.

سیاست: در معنی عام به کشورداری و اداره امور مملکت اطلاق می شود. که طبیعتاً بخشی از این مملکت داری شامل انتخابات، احزاب، متحد کردن مردم کشور، واداشتن آنان به مشارکت در طرحهای توسعه ملی، به تصویر کشیدن واقعیت های سیاسی اجتماعی، انگیزه سازی، انجام تغییرات لازم در نگرشها و جهت گیریهای سیاسی و اجتماعی یا حفظ آنها، توسعه آگاهی های فکری و سیاسی جامعه، بحران سازی و بحران زدایی و مشارکت سیاسی است.

ارتباطات سیاسی (ارتباطات و سیاست) برای موفقیت دراین عرصه ها در اختیار داشتن ابزار تبلیغاتی، آگاهی بخشی و فرهنگ سازی ضروری است. قرن حاضر قرن سیطره ابزار تبلیغ و وسایل ارتباط جمعی است. مشارکت در زندگی سیاسی از جمله عضویت در احزاب، انتخابات و ایجاد ارتباط متقابل با سیاستمداران ایجاب می کند که مردم به رسانه های گروهی دسترسی داشته باشند.

ارتباطات سیاسی، انتقال اطلاعات سیاسی از یک بخش نظام سیاسی به بخشی دیگر و میان نظام‌های اجتماعی و سیاسی است و در این میان، فناوری‌های نوین ارتباطی مؤثرترین و کارآمدترین مجرای انتقال این اطلاعات هستند؛ اطلاعاتی که به شهروندان، توانایی فهم و درک رویدادها و روندهای سیاسی و تصمیم‌گیری برای اتخاذ بهترین مشی سیاست‌ورزی و کنشگری را می‌دهد.

امروزه بدون داشتن ارتباطات سیاسی نمی توان اهداف نظام سیاسی را پیاده کرد و وحدت و همبستگی ملی را محفوظ و مشارکت وسیع افراد را در جامعه فراهم کرد.  به طوری که مشارکت نتیجه آگاهی است، هرچه آگاهی بیشتر باشد مشارکت سیاسی بیشتر خواهد بود.

نقش رسانه ها در ارتقای مشارکت سیاسی مردم

رسانه‌ها (تلویزیون- مطبوعات- فضای مجازی و شبکه های اجتماعی) در هر کشوری اساسی‌ترین نقش را در ارتقای مشارکت سیاسی مردم در جامعه دارند: این نقش به سه صورت تحقق می یابد:

ü اطلاع‌رسانی درباره دیدگاه‌ طیف‌های مختلف فکری و سیاسی و ارتقای سطح سواد سیاسی و قدرت تجزیه و تحلیل مردم.

ü ایجاد شور و نشاط سیاسی در میان مردم و بوجود آوردن فضای تبادل و تضارب آرا (مناظره ها و...) و ترغیب به مشارکت. (بدون شور و هیجان سیاسی حاصل از فعالیت رسانه ها نمی‌توان انتظار ارتقای مشارکت سیاسی مردم را در انتخابات داشت).

ü تسهیل فرایند بسیج سیاسی مردم و اقدام نمودن (مشارکت).

نقش رسانه ها در انتخابات

جامعه شناسان، سیاستمداران و نظریه پردازان ارتباطات بر تأثیرگذاری رسانه ها و نقش تعیین کننده آنها در شکل گیری افکار عمومی و جهت دهی به آن و تغییر حرکت و مسیر یک جامعه اتفاق نظر دارند.

رسانه ها در برانگیختن احساسات مردم و برآورده کردن توقعات مردم نقش اساسی دارند: رسانه مادامی که تریبون جامعه و مردم و بلندگوی آنان باشد، می تواند پایگاهی باشد که مطالبات همان مردم را از ساختارهای حکومتی پیگیری کند. در مورد انتخابات نیز، اگر رسانه های قدرتمند در ساختار جامعه و جریان انتخابات حضور داشته باشند می توانند با رصد شعارها و وعده های انتخاباتی از یک سو و پیگیری مطالبات مردمی از سوی دیگر، بر واقع گرایی جامعه و تحقق جامعه ای مبتنی بر حقیقت گویی گام بردارند. اگر رسانه ای در هر مقطع زمانی، وعده انتخاباتی یک کاندیدا را گوشزد کرده و یادآوری کند دو اتفاق مبارک رخ می دهد: اول اینکه: وکیل یا فرد و حزب منتخب خود را موظف و مکلف به تحقق آن وعده یا خواسته دانسته و تا وصول رضایتمندی مطالبه کنندگان از پای نمی نشیند. دوم اینکه: در انتخابات و همه پرسی های بعدی، دیگر هیچ حزب و دسته و فرد و کاندیدایی به خود جرات نمی دهد که شعار یا وعده ای خارج از چارچوب های قانونی و کاذب و غیرقابل تحقق داده و به پشتوانه آن شعار ها، آرای مردم را کسب کند. بدین ترتیب می توان نقش ارزنده و تاثیرگذار رسانه ها را در ساخت جامعه و رویدادهای انتخاباتی و تحولات سیاسی، فرهنگی و اقتصادی جامعه مشاهده کرد. که این خود منجر به مشارکت گسترده مردم در امور سیاسی و بویژه انتخابات خواهد شد.